به زبان ساده اینکوترمز قوانین و مقرراتی هستند که توسط اتاق بازرگانی بینالمللی (ICC) تدوین شدهاند. این قوانین در معاملات بینالمللی مسئولیت هر طرف معامله را مشخص میکنند. برای مثال:
زمان تحویل کالا: دقیقاً کجا و چه زمانی فروشنده کالا را به خریدار تحویل میدهد؟
هزینههای حمل و نقل: چه کسی باید هزینه حمل، بیمه، باربری، گمرک و… را پرداخت کند؟
مسئولیت ریسک: در صورت بروز حادثه برای کالا در مسیر، مسئولیت آن با چه شخصی میباشد؟
نکته مهم: اینکوترمز به تنهایی قانون نیست، بلکه بخشی از قرارداد فروش محسوب میشود و به شفافسازی جزئیات کمک میکند.
اهمیت اینکوترمز چیست؟
انواع اینکوترمز
اینکوترمز در دستهبندیهای مختلفی تعریف شده است که هر کدام شرایط خاصی را تعریف میکنند. برای مثال برخی از مهمترینهای آن به این شکل تعریف میشوند:
EXW (Ex Works) – تحویل در مبدأ: فروشنده، کالا را در محل خود (کارخانه یا انبار) به خریدار تحویل میدهد. در این حالت بیشترین مسئولیت و هزینه با خریدار کالا میباشد.
FOB (Free on Board) – تحویل روی عرشه کشتی: فروشنده، کالا را از مرز گمرکی رد کرده است و روی عرشه کشتی در بندر مبدأ تحویل میدهد.
CIF (Cost, Insurance and Freight)– هزینه، بیمه و کرایه: فروشنده علاوه بر هزینههای حالت FOB، هزینه حمل و بیمه تا بندر مقصد را هم پرداخت میکند.
DDP (Delivered Duty Paid) – تحویل با پرداخت عوارض: فروشنده مسئولیت و هزینه همه موارد را تا زمان تحویل در مقصد (گمرک مقصد و حتی تحویل نهایی) به عهده دارد.
مهمترین نکات برای استفاده از اینکوترمز
تعیین دقیق نسخه اینکوترمز: حتماً نسخه سال اینکوترمز مثلاً Incoterms 2020 را در قرارداد ذکر کنید.
مشخص کردن محل دقیق تحویل: فقط به نام اینکوترمز اکتفا نکنید، بلکه محل دقیق تحویل کالا را هم مشخص کنید.
انواع روشهای حمل: اینکوترمز برای حمل دریایی و زمینی تفکیک شده است. مطمئن باشید از کدام استفاده میکنید.
شرح کالا: اینکوترمز برای کالاهای فیزیکی کاربرد دارد، نه خدمات یا کالاهای دیجیتال.
جمعبندی
اینکوترمز را میتوان ستون فقرات تجارت بینالملل نام برد. درک درست این قوانین برای هر کسی که قصد خرید یا فروش کالا در سطح جهانی را دارد، ضروری است. با استفاده درست از اینکوترمز، میتوانید قراردادهای امنتر، شفافتر و سودآورتری داشته باشید.
